ادامه، در ذاتِ زندگی نهفته است. اصلاً رَوندِ زندگی همین است،
که ادامه دهی. زمین میخوری، بلند میشوی و ادامه میدهی.
عزیزت میمیرد، بعدِ کمی مکث، ادامه میدهی.
خسته میشوی، اندکی بعد ادامه میدهی.
میترسی، باز اما ادامه میدهی
فارغ از انتخاب و توان،
تا وقتی زندهای، آنچه با تو همراهست،
ادامه است.
#سید محمد مرکبیان
#آغوشی برای یک سفر طولانی
#Kafiha
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 14:51
توسط محمود
|